Zolderwerk

Alle tijd die ik afgelopen week door overmacht niet kon naaien, besloot ik in een opwelling dubbel-en-dwars in te halen door in drie lange avonden 18 rokjes te naaien. Doel: een extraatje voor de verkoop voor bij het Koninginnedag-kleedje op de vrijmarkt. Het keverrokje (laatste stukje kevertricot!) haalde het verkooprekje niet, maar werd door Lot geclaimed, de anderen (maat 2 tot maat 8) gingen de verkoop in.

Voor op een mini-marktje in een piepklein dorpje met slechts 42 kinderen op de basisschool waren 17 rokjes misschien wat optimistisch veel, maar het was moeilijk te stoppen: rokjes naaien is geweldig leuk! Helemaal en juist als er geen 2 hetzelfde hoeven worden. `Kiezen’ (wat bij mij altijd de meeste tijd in beslag neemt) hoeft dan immers niet: het kleurtje of kantje dat ik niet op het ene rokje kwijt kon, kon op een volgende. Dat werkt heerlijk! Ik had er zo nog 10 bij kunnen verzinnen.

De grote maten waren in mum van tijd weg, de kleinere bleven over (dom ook: ik had op mijn vingers kunnen natellen dat het aantal twee-jarige meisjes in het dorp momenteel 0.0 is. Tip voor een eventuele volgende keer: tel de kinderen. Zóveel zijn het er niet. :-) ).

Drie extra nabestellingen in de grotere maten staan genoteerd, en negen rokjes zijn direct verkocht. Dat is nog wel het leukste van deze spontane actie: dat ik nu `mijn’ rokjes door de straat zie fietsen :-)

Gelukkig voor Lot past ze nog in 4 (links) van de overgebleven rokjes: samen met de keverrok een mooi begin van haar zomergarderobe! En voor de `rokjes maat twee’ duimen we dan maar dat dit een meisje wordt (kom op Juud! ;-) ).