Zolderwerk

37 going on 38…

Sas — Tue, 31 Aug 2010 21:33:10 +0000

Jaaaaa! Gelukt: voor het eind van augustus het laatste zomerproject genaaid en de rest (lees: een geknipte 3/4 rode broekrok voor Anna) opgeruimd. Dat laatste project was een experiment getiteld `tricot jurk voor mezelf’. Ik draag graag tricot jurken en zou ze graag kunnen naaien.
In de Knip van juni vond ik dit patroon, maar twijfelde of het in tricot uitgevoerd het juiste effect zou hebben. Daarom eerst maar een proefversie, uit Stenzo rozentricots – waarvan ik in een hebberige bui aan het begin van het seizoen heel veel had ingeslagen en maar waarmee ik uiteindelijk niet zoveel had gedaan als verwacht – :

Het naaien ging in ieder geval erg soepel: met behulp van wat zoomband hier en daar en biaisband in de hals gedroeg de tricot zich voorbeeldig onder de naaimachine. De tricot hoefde geen voering dus dat scheelde ook weer veel werk. Verder had ik vooral veel grijze stof gebruikt om het zoet-roze-nachthemd-gehalte van de jurk zo laag mogelijk te houden (en daarmee de kans dat ik hem ooit écht zal dragen weer wat te verhogen… ;-) ).

Het model daarentegen behoeft nog wel wat verbetering voordat ik er mijn lievelingsstoffen voor aan zal snijden: het lijfje is erg ruim, vooral in de taille. Wat kleiner knippen een volgende keer dus, en/of een ceintuur in de taille is wel nodig. De mouwtjes zijn voor een zomerjurkje wel aardig misschien, maar ik heb liever wat nauwer aansluitende (driekwart) mouwen. Ook maar eens zien hoe ik dat een volgende keer voor elkaar krijg.

`Gematigd positief’ was dus het eindoordeel. Toen ik naar beneden kwam riep Anna blij uit: `Oh! Mooi mama! Je lijkt zo precies op Liesl!’

Oh.
Dus.
`Liesl’…

Ik weet niet of ik deze creatie nu ooit nog naar mijn werk aan durf… (mocht het ooit nog zomer worden) :-)

`Liesl’, de oudste Von Trapp-dochter uit `The sound of music’

Zomershirts for Mats: finale

Sas — Mon, 30 Aug 2010 17:58:36 +0000

Herinnert u zich deze nog? Rücksichtlos afgekeurd door de beoogde drager? Heb ik stiekem en eigenwijs gewoon afgemaakt (ja kóm op zeg, dat voorpand alleen al had me bloed, zweet en tranen gekost om netjes in elkaar te krijgen!). Met grijze rib afgezet langs de mouwen en boord et voilà: shirt nummer 4 voor Mats deze zomer. Gepresenteerd alsof hij pas verzonnen was en…

`… oh, ja maar met dat grijs erbij, dan vind ik hem wél leuk!’.

Jeej! :-)

Roxy

Sas — Fri, 27 Aug 2010 19:14:51 +0000

Ik heb mezelf beloofd alleen deze kalendermaand nog zomerzaken te mogen naaien. Eén september is het afgelopen: alle nog geknipte en geplande zomerachtige dingen gaan dan de kast in en ik ga serieus aan de slag met de herfst en winter. Het lukt me nu al twee seizoenen niet om op tijd met het nieuwe seizoen aan de slag te gaan, dat moet nu anders!

Vandaar nog op het nippertje deze zomer: dit Roxy-jurkje van Farbenmix voor Anna.

Ik wilde al zolang iets blauw-roods naaien, en dit jurkje lag al maanden half-af te zijn terwijl belangrijkere projecten zich opdrongen. Ik had ook niet goed voor ogen hoe ik het -toch wel saaie- blauw wat opgefleurd kreeg zonder borduurmachine: ruches? stroken? striklintjes?

Vandaag kwam hij uiteindelijk is hij af: zonder ruches, stroken en striklintjes, maar met bandjes, gehaakte bloemen en… machine geborduurde naden. Nota bene!

Borduren op de 46 jaar oude naaimachine, dat kan prima. Aldus de ernstig vergeelde handleiding:

“… Men hoeft hiertoe slechts de siersteekversteller in meerdere of mindere mate naar beneden te drukken en gedurende het naaien de instelknop voor zigzag naaien heen en weer te draaien. Het is een kwestie van een beetje oefenen.”

Het kostte veel, heel veel oefenlapjes om zigzagjes (handmatig!) een beetje gelijk te krijgen, maar het is uiteindelijk goed gelukt. En het accentueert de naden precies genoeg.

Ook voor het eerst een elders (… geen idee meer waar…) opgedane tip toegepast voor een subtiel accent: het opstikken van koord als versiersel. Hier heb ik gewoon het rode haakkatoen uit de bloemetjes met een kleine zigzag-steek vast `geborduurd’ langs de rand en in de vorm van harten.

Ik vind de lengte zelf zo het leukst: net boven de knie. Hopelijk past dat volgend zomer ook nog, en gaat ‘ie niet linea recta zo-goed-als-nieuw op de kleine-zus-stapel…

Hij was nog maar net af, of de zon brak door en het leek zowaar wel een beetje zomer! Laat-op-de-middag-zon geeft toch het mooiste licht voor foto’s…

Vakantievlijt

Sas — Fri, 20 Aug 2010 20:46:44 +0000

Nog snel een e-book gedownload voor we afreisden naar het Scandinavische (en ik twee (2!) weken zonder naaimachine, patronen en stofjes zou komen te zitten): . `Eine Woche Häkelsommer’ heet deze en hij was precies goed om tussen het zwemmen, roeien en lezen door af en toe toch ook nog iets te kunnen fröbelen… Hoefde ik niet helemaal cold-turkey af te kicken ;-)

Spoedje tussendoor…

Sas — Tue, 27 Jul 2010 18:09:24 +0000

Ja, en dan dringt zich ook nog ineens een spoedklus tussen de to-do-lijst! ‘t Geval wil dat Lotta als we met vakantie zijn voor haar verjaardag een P.O.P. krijgt (voor de zekerheid maar even gespeld, want je weet maar nooit! `P-o-p’ is namelijk een van de woorden die ze zelf kan lezen… ;-) ).
Een hele echte baby, helemaal voor haar alleen. En via Anna heeft Lot weliswaar een poppenwiegje, een poppenstapelbed en een poppenledikant tot haar beschikking, maar we hebben nog geen poppenreiswieg! Dus op naar de Rietmeubelwinkel voor een mandje:

Maar zo’n mandje schreeuwt natuurlijk om leuke aankleding! Roodrozeblauw! Zweedse hartjes van anderhalve euro de meter! Frisgroen matrasje (van aan elkaar genaaide, in de garage gevonden stukjes schuimrubber)! Lintjes! En met roezeltjes door een klein smockrandje rondom:

En in de herhaling: een omkeerbaar dekbedje. Van de allerlaatste restjes patchworkstof lukte dat nog nét. Wel een royaal formaat dekentje, want ik heb zelf altijd zo’n hekel aan poppendekentjes die te smal zijn om lekker te kunnen instoppen.

Suikerzoet…

*gaap!* ;-)

Het leuke is, dat Lot nog net klein genoeg is om een en ander pal onder haar neus in elkaar te frutsen. Mandje stond op de naaitafel, verstopt in een vuilniszak, en ik ging gewoon af en toe naar een andere kamer om de bekleding te passen terwijl Anna en Mats Lotta afleidden. Op zolder is een naaiende moeder al zo gewoon: ze speelt naast me op de grond met duplo en vraagt niet eens `wat maak je?’!

To-do-lijst: part 2. Het rokje-op-maat

Sas — Mon, 26 Jul 2010 20:58:21 +0000

Weer een project van de to-do-lijst af kunnen vinken (met dank aan het wisselvallige weer, waardoor er echt niet buiten geverfd of gewied kon worden natuurlijk! Echt, echt, echt niet!): het rechte rokje-op-maat van Mme Zsazsa. Leuk om te doen: zo’n hele rekenpuzzel om de figuurnaden precies pas te krijgen. En gelukkig: hij paste. Precies! Van opzij is dat het mooist te zien:

En nu met hoofd (valt niet mee hoor, tegelijkertijd een foto van jezelf maken, de flits een beetje afschermen, niet al te sjacherijnig kijken, een bevallige pose aannemen én je buik inhouden ;-) ):

Met voeringrokje (want het wit katoenen stofje scheen iets te gezellig door) én een blinde rits:

To-do-lijst: part 1

Sas — Sun, 25 Jul 2010 22:27:02 +0000

Shirt voor Mats van de to-do-lijst, dat al een tijd geknipt klaar lag. Simpel antraciet-rood shirtje, met het applicatie-idee van Prutsen, volgens een model dat ik al twee keer eerder maakte.
Maar een gevloek en getier dat deze me kostte! Stomme tweelingnaald (of stomme stof, of beide) maakte lelijke bobbelige doorstiksels op de raglanmouwen. Niet een keer, niet twee keer, maar gewoon drie keer op rij. En je kunt me niet sjacherijniger krijgen dan wanneer ik een even-snel projectje denk te doen en het me dan een uur uithaalgepriegel kost… Tricotnachtmerrie.

Ik stond op het punt hem weg te smijten (… nah, toch zonde van de stof…), maar uiteindelijk heb ik het kreng met een gewone zigzag toch nog netjes in elkaar gekregen. Het appliceren lukte gelukkig in een keer, dat maakte veel goed. Toch nog in een dag af dus…

* … en nee, wij hebben geen Android, maar ‘k vond het gewoon een leuk robotje… *

Vermijdingsgedrag…

Sas — Fri, 23 Jul 2010 19:49:41 +0000

Eigenlijk hè, eigenlijk heb ik een tricot (proef-)jurk voor mezelf geknipt. Om te proberen, te verbeteren en dan -hopelijk- van nóg mooiere stof nog eens te maken. Driedubbel spannend, want tricot (altijd een gok om te naaien), en een jurk (dat komt preciezer dan een rokje), en voor mezelf (dus moet het er wel goed uit gaan zien wil ik het aan durven).

Er ligt ook nog een rok, op maat gemaakt volgens Mme Zsazsa, ook voor mezelf. Geen idee of en hoe dat gaat passen. Ook spannend. Ook met vervolg-plannen…

Dan is er nog een T-shirt voor Mats geknipt, dat echt af moet binnenkort, want volgend zomer past hij het vast niet meer.

En ligt er nog een bijna-af katoenen zomerjurk-met-mouwtjes voor Anna, waarvan ik steeds denk: nu is het toch te warm om zoiets te dragen, ik naai eerst wel even [...]

Kortom: tijd om weer eens serieuze kilometers te maken. En wat doe ik dan? Dan naai ik een dekbedhoes. Juist ja.

* `naaien’ kun je dat toch eigenlijk niet noemen: meer rats-rats recht-toe, recht-aan, en even foezelen voor een paar instopstroken. Waanzinnig saai en stom werk dus ook nog… *

Vermijdingsgedrag van de bovenste plank dus. Maar desalniettemin: een geslaagd project. De patchwork-Stenzo had ik in de uitverkoop al met dit doel gekocht voor weinig, maar had er nog geen achterkantstof voor. Maar daar was Ikea! Met een lief gebroken wit-donkerrrodroze soepele hartjeskatoen voor *houdt u vast* anderhalve euro de meter. Toen ik ‘m zag had ik nog geen idee wat ik er van ging maken, maar ik nam wel alvast 6 meter mee. Daarvan kwamen er dus al 2 nu mooi van pas.

Sterker nog: de dekbedhoes is nu aan beide kanten leuk! Twee dekbedhoezen voor de prijs van één! Daar worden we blij van… :-)

Wel dikke kans dat een van de meiden binnenkort een hartjes-smockjurkje of -rokje gaat krijgen van `beddengoedstof’. Da’s het risico dat je loopt met een zelfnaai-moeder en ettelijke meters uitverkoop-stofjes natuurlijk…

Zo.
En dan morgen écht naaien.
Echt-écht. ;-)

Tricotturbo in 33 graden Celcius Part II

Sas — Fri, 09 Jul 2010 16:01:20 +0000

… en voor Mats een t-shirt zonder mouwen uit de categorie `oud wordt nieuw’. Van een lievelings vliegeniersshirt dat te klein was en onuitwasbare vlekken had, knipte ik alle afbeeldingen. Losjes gebaseerd op het t-shirt-patroon Antonia knipte ik de voor- en achterpanden erbij, uit de (eerder ternauwernood goedgekeurde) groen-witte streeptricot. In een keer goedgekeurd! En Mats wilde gelijk ook wel even poseren. In de bloedhitte. Van zo’n aanbod moet je direct gebruik van maken, ook al zitten nog niet alle applicaties op hun plek :-)

Zoek de tien verschillen… (ok, ok, eigenliijk is het er maar één ;-) )

Tricotturbo in 33 graden Celcius…

Sas — Fri, 09 Jul 2010 16:00:24 +0000

Zelfs voor het dragen van de blauwe zomerjurk waarmee ik eigenlijk bezig was, is het nu toch te warm. Die kan nog wel een weekendje blijven liggen… Even snel wat tricot naaien dus! Drieëndertig graden is het op zolder, maar dat mag de pret niet drukken. Allereerst een kort leggingbroekje voor Anna die al geknipt klaar lag (uit de aller- allerlaatste restjes van deze leuke streeptricot). Model Riviera uit SCKL: da’s echt heerlijk naaien, rats-rats klaar!