Een kijkje in de keuken: het creatieve proces

Stap 1 (of eigenlijk: stap 0, maar hee! We zijn geen informatici! ;-) ): een kleurige gebreide trui, te klein geworden voor de buurmeisjes en gekregen van de buurvrouw om ooit iets creatiefs mee te gaan doen:

De werkjes en streepjes zijn geweldig, maar deze lichtblauwe kleur staat mijn dochters helaas niet. En er zit net even teveel lichtblauw rond het gezicht. Heel jammer, want het halsje met de roze roezel en de groen bies vind ik juist zo leuk. Moeilijk!

Vervolgens hangt zo’n trui dan enkele maanden goed in het zicht op zolder, te wachten op dé ingeving tot verwerking (want dat ik hem tot op de laatste draad wil gebruiken, staat al vast).

En toen was daar het Stoffenspektakel, waar ik een mooie petrol-achtige velours voor Lotta kocht, voor als trui bij een bruin met blauw-groen-roze babyrib. Maar effen blauw vind ik eigenlijk te saai voor haar. En zie!

Dat werkt! Het grote schuiven begint: roze velours erbij? Rood misschien? Of helemaal iets anders: paars? Ik wilde eigenlijk alleen de onderste helft van de mouwen handhaven, maar bij deze babyrib passen de hele mouwen (juist mét het dieproze bovenste deel) eigenlijk het mooist. Dus het lijfje moet dan maar blauw velours worden. Maar dan wel mét iets erop *rommelrommel*… ja! Deze was ik al heel lang van plan voor Lotta te gebruiken, en hij past qua kleurstelling precies: de meisjeshoofd-applicatie:

Direct een mooi aanknopingspunt voor heel veel speelse lintjes en bandjes (zo’n meisjeshoofd moet staartjes natuurlijk!). En nog wat hartjes. Roosjes. Een haakseltje….

Voilà! Zo ziet bij mij een `doordacht’ naai-idee eruit. Absoluut niet tot in detail uitgewerkt, maar in genoeg grote lijnen om aan het knippen te beginnen. Onderweg wijst een en ander zich vanaf dit punt vanzelf wel uit… * wordt vervolgd*

En dat u nu niet denkt dat dit even zo in tien minuten gepiept is hé! Dit rommelproces kent een dagen-, zo niet wekenlange aanloop, het daadwerkelijke puzzelen-en-schuiven-op-de-grond kost al snel een geconcentreerd uur. En dan is er nog geen snipper geknipt…
Ik zou willen dat ik dit sneller kon (hoezeer ik ook van het proces geniet), maar helaas. Vlot keuzes maken en knopen doorhakken is niet mijn sterkste punt
(* Goh… had u niet gedacht hé? ;-) *. Deste groter is wel het genieten als de puzzelstukjes ineens op hun plek vallen! Dan begint de adrenaline te stromen en wil ik eigenlijk alleen nog maar naaien tot het af is en klopt…

This entry was posted in Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to Een kijkje in de keuken: het creatieve proces

  1. Marianne says:

    Ik wacht met smart op stap 2 die eigenlijk stap 1 is (ook voor communicatie figuren een belangrijk taalkundig onderscheid natuurlijk).

  2. Marianne says:

    PS en bij het verwijderen van de mouwen lazert (bij jou) het truitje niet uit elkaar?

  3. Judith says:

    een kijkje in de keuken, ook leuk! (*en idd, je bent geen informaticus, dus er zit een grens aan wat je moet willen begrijpen ;)*)

    En -het belangrijkste- wordt een gave trui, benieuwd naar het eindresultaat!!!!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *