Naaien voor mezelf

“Selfish Sewing”, “MeMadeMittwoch”, “MeMadeMay”… ik volg, lees, schets, pin en sla plaatjes op bij de vleet. Ook bouw ik ondertussen aan een heuse verzameling stoffen uit de categorie “Grote Mensen” (want nee, ik draag toch echt geen roze vogeltjes-katoen of gele pippi-tricot, hoe mooi ik ze ook vind…). So far, so good.

Maar die stap die dan komt, het beslissen en dóen, daar blijf ik vervolgens weken in hangen. En ondertussen lonken de kinderstoffen en hebben beide dochters toch echt eerst nog wel een shirtje (rokje, nog een shirtje, jurk, jas,…) nodig. Naaien voor mezelf blijft zo lastig, naaien voor anderen zo fijn-makkelijk… Het is het gewoon te vaak nét niet, en bij zelfgemaakte kleren hakt dat er door de daarmee verloren gegane tijdsinvestering extra hard in.

 

bureau

De reden? Koudwatervrees: ja! Te kritisch: misschien. Te hoge verwachtingen en eisen: dat zeker. Een kledingstuk moet draagbaar-naar-het-werk zijn, en lekker zitten. Het mag er niet “zelfgemaakt” of te opvallend uitzien, maar moet wel Anders-en-Uniek zijn (want anders had ik het ook kunnen kopen). Het mag me niet bleek maken, moet liefst wel een beetje afkleden, en niet al te kreukelig een dag door komen.  En oja, liefst ook gewoon mee wasbaar in de 30 graden machinewas…
Juist ja. Duidelijk waarom sommige van eerder gemaakte stukken uiteindelijk niet helemaal door de keuring kwamen: de gele jurk kreukt wél (katoen) en combineert slecht, het beleg van dit bloesje blijft raar vallen (verkeerde vlieseline?), deze zomerjurk is veel te bleek voor mij (en pofmouwtjes staan me niet), de rek in de stof van deze broek was er na een paar keer wassen volledig uit (en de broek daarmee hopeloos model-loos), deze jurk was ook zeer zeker niet `mijn kleur’en stug linnen gaat door wishful thinking niet ineens mooi soepel vallen, integendeel. Het was niet alleen maar kommer en kwel gelukkig, vooral veel zelfgemaakte rokken en vestjes heb ik vaak en graag gedragen. Maar het totale succespercentage mag tóch nog wel een tikje omhoog!

Conclusie: vooral beter doordacht materiaal, kleur, patroon én combinatiemogelijkheden heb ik nodig. Dus als u me even verexcuseert: ik moet weer verder dubben…

This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.

3 Responses to Naaien voor mezelf

  1. MultiVroon says:

    Helder hoor! En herkenbaar. Hoewel het aantal mislukkingen bij mij beperkt is tot toe, vast doordat ik nog niet zo veel lastiger dingen heb gemaakt.

    Ik herinner me van jou wel allerlei moois trouwens! Een zwart vestje met flappen bijvoorbeeld <3

    Nu wacht ik gewoon verder op de plaatjes die vast gaan komen :)

  2. marianne says:

    Go go go Sas!

  3. Begrijpelijk. Bij mij groeit de stapel ‘me’stofjes, maar er de schaar in zetten gebeurt maar sporadisch.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *