Cutely dolled up (ofwel: het sellufduh as Anna met van die touwtjes )

Nu de lap rode winterfleece op was, dacht ik ook de lap petrolblauwe winterfleece er net zo hard door te jagen. Amelies leken me handig en lekker snel, dus eentje voor Anna en eentje voor Lotta geknipt. Lot ziet me bezig: `Is dat voor mij? Maar ik wil geen jullukjuh, ik wil ook zo een, zo een het sellufduh as Anna met van die touwtjes!’.

Ooooooh. Keeeeee…

* maat opnemen dus (hekel aan!), patroon tekenen (nog grotere hekel aan!), puzzelen om uit al geknipte Amelie-panden onderdelen voor een wikkelvest te krijgen… (ok, ok, dat is stiekem dan wel weer weer leuk ;-) ) *

Een wikkelvest voor Lot dus. En omdat ik in de kerstvakantie al had beloofd iets voor nieuwe pop Medde te naaien, in een moeite door ook een wikkelvest voor Medde. Et voilà: ook de petrol-blauwe lap is weggewerkt! En we hadden een hele blije poppenmoeder de volgende ochtend.

meddelotta2

Nadeel van ‘s avonds naaien: de modellen liggen in bed. Mouwen blijken dan ‘s ochtends ineens enigszins op de groei… (maat 104 had ik getekend, maar de mouwen iets langer genomen).

meddelotta

Maar kijk Medde eens blij zijn! Die was wel nog op, haar mouwen passen precies. :-)

wikkelvestjes

Wikkelparade. Met je buik vooruit komt je vest (en je hemd!) nog beter op de foto :-) En Medde en Anna hebben duidelijk nog niet hun haar gekamd deze ochtend… Tsss… Zo word je dus nooit fotomodel he! Nee, dan deze wikkelvestzusjes uit de Ottobre, dát zijn pas gekamde haren:

lotta

Dit plaatje heb ik Anna dus pas laten zien nádat ik het vestje had gemaakt en ze er al heel blij mee was. Ik ken haar langer dan vandaag: never-nooit-niet dat ze dit vestje had gewild als ik haar dit eerst had laten zien! `Het is niet zo aardig om te zeggen mama, maar eigenlijk vind ik ze zoooooooooooooo lelijk…’ Het is nog een hele kunst met zo’n plaatje alleen het model van het vestje te `zien’, en daarbij je eigen stof en je eigen hoofd te visualiseren en (de kapsels van) de meisjes en hun rokjes en schoenen weg te denken…
NB: Het linker meisje heet nota bene Lotta! (Fins tijdschrift hé, dan krijg je dat…)

(Uit de Ottobre winter 2003)

This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to Cutely dolled up (ofwel: het sellufduh as Anna met van die touwtjes )

  1. Nanne says:

    pff, als die stakeholders die op het laatste moment de specifacties en requirements van een project veranderen ook altijd! lastig :D

  2. Marianne says:

    Heerlijk verhaal weer!
    Complimenten voor Anna die toch haar zin begint met ‘het is niet zo aardig om te zeggen…’. Kan het duo hier wat van leren. Een hard ‘dat is toch vet lelijk’, zou hier eerder vallen. Opvoeden?!

  3. Marjolein says:

    OH WHAA
    dat háár..

    Zo had ik het vroeger ook, ongeveer :-/

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *