Anna wilde heel graag weer eens iets naaien. Ze was net klaar met haar ontwerpschetsen en het uitzoeken van een stofje, toen Suus kwam spelen. Dus werd het een gezamenlijk project: een winterjurk naaien voor Ivo. Het ontwerp:
Anna had zelf een jurkjes-patroon getekend met behulp van een passend truitje, door die iets te verlengen:
Gelukkig was het een symmetrische jurk, zodat alle karweitjes eerlijk verdeeld konden tussen beide naaisters.
Iets helemaal zelf bedenken en naaien valt nog niet mee! Maar met een heel klein beetje sturing, konden de dames verrassend veel zelf uitknobbelen. En de rest leerden ze razend snel: dat je bij het spelden de spelden door alle lagen moet steken, én weer omhoog moet laten komen om alles pas echt goed vast te zetten (`Oh zo! Als een button!’) En mama leerde ook nieuwe dingen: dat het heus belangrijk is om alleen de mooie kleuren spelden (dus niet de gele en groene!) te gebruiken bijvoorbeeld. :-)
Knippen met de scherpe stofschaar (anders was er door die dubbele laag dikke fleece echt niet heen te komen):
Nu kwam het erop aan: welke naden moesten wel dicht genaaid en welke niet? Bijna was de jurk een soort slaapzakje-met-wanten geworden, maar uiteindelijk wisten ze het samen best. Spelden maar weer!
Op naar zolder voor de naaimachine van oma Anneke. Eerst maar even wat proberen op een proeflapje, want er is wel heel veel waar je tegelijk aan moet denken (handen, voet, hoofd, naaimachinevoetje…).
Opperste concentratie en samenwerking: Suus doet het pedalen werk, Anna bedient het naaimachinevoetje:
Het worden prachtige naden, dus tijd voor het echte werk!
Voor ieder een schoudernaad en een zijnaad…
De bedachte rugsluiting-met-klitteband bleek dankzij de soepel uitrekkende stof helemaal niet meer nodig. De dames waren ook wel een beetje uitgenaaid onderhand, dus mama mocht tot slot de uitgekozen versiering nog even vastzetten:
Klaar! Een jurk, door twee naaisters, in een middag, voor Ivo! En kijk toch eens hoe blij hij weer is:
