Ik heb mezelf beloofd alleen deze kalendermaand nog zomerzaken te mogen naaien. Eén september is het afgelopen: alle nog geknipte en geplande zomerachtige dingen gaan dan de kast in en ik ga serieus aan de slag met de herfst en winter. Het lukt me nu al twee seizoenen niet om op tijd met het nieuwe seizoen aan de slag te gaan, dat moet nu anders!
Vandaar nog op het nippertje deze zomer: dit Roxy-jurkje van Farbenmix voor Anna.
Ik wilde al zolang iets blauw-roods naaien, en dit jurkje lag al maanden half-af te zijn terwijl belangrijkere projecten zich opdrongen. Ik had ook niet goed voor ogen hoe ik het -toch wel saaie- blauw wat opgefleurd kreeg zonder borduurmachine: ruches? stroken? striklintjes?
Vandaag kwam hij uiteindelijk is hij af: zonder ruches, stroken en striklintjes, maar met bandjes, gehaakte bloemen en… machine geborduurde naden. Nota bene!
Borduren op de 46 jaar oude naaimachine, dat kan prima. Aldus de ernstig vergeelde handleiding:
“… Men hoeft hiertoe slechts de siersteekversteller in meerdere of mindere mate naar beneden te drukken en gedurende het naaien de instelknop voor zigzag naaien heen en weer te draaien. Het is een kwestie van een beetje oefenen.”
Het kostte veel, heel veel oefenlapjes om zigzagjes (handmatig!) een beetje gelijk te krijgen, maar het is uiteindelijk goed gelukt. En het accentueert de naden precies genoeg.
Ook voor het eerst een elders (… geen idee meer waar…) opgedane tip toegepast voor een subtiel accent: het opstikken van koord als versiersel. Hier heb ik gewoon het rode haakkatoen uit de bloemetjes met een kleine zigzag-steek vast `geborduurd’ langs de rand en in de vorm van harten.
Ik vind de lengte zelf zo het leukst: net boven de knie. Hopelijk past dat volgend zomer ook nog, en gaat ‘ie niet linea recta zo-goed-als-nieuw op de kleine-zus-stapel…
Hij was nog maar net af, of de zon brak door en het leek zowaar wel een beetje zomer! Laat-op-de-middag-zon geeft toch het mooiste licht voor foto’s…
