Jaaaaa! Gelukt: voor het eind van augustus het laatste zomerproject genaaid en de rest (lees: een geknipte 3/4 rode broekrok voor Anna) opgeruimd. Dat laatste project was een experiment getiteld `tricot jurk voor mezelf’. Ik draag graag tricot jurken en zou ze graag kunnen naaien.
In de Knip van juni vond ik dit patroon, maar twijfelde of het in tricot uitgevoerd het juiste effect zou hebben. Daarom eerst maar een proefversie, uit Stenzo rozentricots – waarvan ik in een hebberige bui aan het begin van het seizoen heel veel had ingeslagen en maar waarmee ik uiteindelijk niet zoveel had gedaan als verwacht – :
Het naaien ging in ieder geval erg soepel: met behulp van wat zoomband hier en daar en biaisband in de hals gedroeg de tricot zich voorbeeldig onder de naaimachine. De tricot hoefde geen voering dus dat scheelde ook weer veel werk. Verder had ik vooral veel grijze stof gebruikt om het zoet-roze-nachthemd-gehalte van de jurk zo laag mogelijk te houden (en daarmee de kans dat ik hem ooit écht zal dragen weer wat te verhogen… ;-) ).
Het model daarentegen behoeft nog wel wat verbetering voordat ik er mijn lievelingsstoffen voor aan zal snijden: het lijfje is erg ruim, vooral in de taille. Wat kleiner knippen een volgende keer dus, en/of een ceintuur in de taille is wel nodig. De mouwtjes zijn voor een zomerjurkje wel aardig misschien, maar ik heb liever wat nauwer aansluitende (driekwart) mouwen. Ook maar eens zien hoe ik dat een volgende keer voor elkaar krijg.
`Gematigd positief’ was dus het eindoordeel. Toen ik naar beneden kwam riep Anna blij uit: `Oh! Mooi mama! Je lijkt zo precies op Liesl!’
Oh.
Dus.
`Liesl’…
Ik weet niet of ik deze creatie nu ooit nog naar mijn werk aan durf… (mocht het ooit nog zomer worden) :-)
`Liesl’, de oudste Von Trapp-dochter uit `The sound of music’
