Ja, en dan dringt zich ook nog ineens een spoedklus tussen de to-do-lijst! ‘t Geval wil dat Lotta als we met vakantie zijn voor haar verjaardag een P.O.P. krijgt (voor de zekerheid maar even gespeld, want je weet maar nooit! `P-o-p’ is namelijk een van de woorden die ze zelf kan lezen… ;-) ).
Een hele echte baby, helemaal voor haar alleen. En via Anna heeft Lot weliswaar een poppenwiegje, een poppenstapelbed en een poppenledikant tot haar beschikking, maar we hebben nog geen poppenreiswieg! Dus op naar de Rietmeubelwinkel voor een mandje:
Maar zo’n mandje schreeuwt natuurlijk om leuke aankleding! Roodrozeblauw! Zweedse hartjes van anderhalve euro de meter! Frisgroen matrasje (van aan elkaar genaaide, in de garage gevonden stukjes schuimrubber)! Lintjes! En met roezeltjes door een klein smockrandje rondom:
En in de herhaling: een omkeerbaar dekbedje. Van de allerlaatste restjes patchworkstof lukte dat nog nét. Wel een royaal formaat dekentje, want ik heb zelf altijd zo’n hekel aan poppendekentjes die te smal zijn om lekker te kunnen instoppen.
Suikerzoet…
*gaap!* ;-)
Het leuke is, dat Lot nog net klein genoeg is om een en ander pal onder haar neus in elkaar te frutsen. Mandje stond op de naaitafel, verstopt in een vuilniszak, en ik ging gewoon af en toe naar een andere kamer om de bekleding te passen terwijl Anna en Mats Lotta afleidden. Op zolder is een naaiende moeder al zo gewoon: ze speelt naast me op de grond met duplo en vraagt niet eens `wat maak je?’!
