Het creëerproces geoptimaliseerd: omgeven door alle lapjes (gesorteerd op kleur, patroon, soort stof), patronen en patroonbladen gewoon zitten denken… (wat? voor wie? in combinatie met wat? wat hebben ze al? waarbij moet het nog meer passen?) De beslissingen omtrent bandjes-, lintjes- en applicatie-versieringen stel ik uit tot op zolder, om het aantal mogelijke creaties in dit stadium nog enigszins overzichtelijk te houden en niet helemaal overweldigd en ontmoedigd te raken door het eindeloze aantal mogelijkheden. Na dit piekerproces volgt het patronen uittekenen, het passen en meten met de gekozen stofjes en dan het moeilijkste moment: heel diep ademhalen, me over misplaatste zuinigheid en bewaarzucht heen zetten en gewoon dat laatste stukje favoriete stof aansnijden… (en niet langer te bewaren voor het ultieme je-weet-maar-nooit-moment).
*hoezo `hobby’? Dit soort beslissingen voelen akelig als `hard werken’… *
